تبلیغات
Davoud Shahidi - معماری ایرانی بیانی از موسیقی ایرانی است

معماری ایرانی بیانی از موسیقی ایرانی است

 فرهنگ معماری ایرانی در برگیرندۀ برداشت های متفاوت از تعاریف معمارانه است.

با حرکت و گردش در میدان نقش جهان رنگ آمیزی و سازمان بندی و ارکستراسیون موسیقی فضای معماری را در می یابیم.

بی دلیل نیست که گوته معماری را موسیقی منجمد نامیده است.

طاق نمای موزون در خلق معماری بر مبنی فضای محدود, هندسۀ تعریف شده, یک تکرار وحدت دهنده است که پیش درآمد دستگاه شور را تداعی می کند.

عالی قاپو گوشۀ شهناز, مسجد شاه گوشۀ اوج, و مسجد شیخ لطف الله گوشۀ سلمک است.

اهمیت زمینۀ آسمان آبی و خط افق در گردشی است به سمت نت های پایه که هم پایان بندی یا فرود و هم الگوی سامانه ای از به زیر افکن را که گردشی است به سمت نت های پایه را در دستگاه شور نمایندگی می کنند. و در مجموعه سامانۀ فضائی در معماری انعکاسی ذهنی از سامانۀ موسیقاری است.

در اصفهان و هم قزوین نمونه هائی از تعاریف ناراتیو- وولوماتیک –  اکسپرسیونیست – سمبولیست - استروکتورال – اسکالپچرال – و هم کانسکستچوال از معماری است. که در دستگاه های ردیف موسیقی ایرانی نیز تعریف و تعیین می شوند.

دیسیپلین زیباشناختی در معماری و موسیقی و هم ادب ایرانی بیان وحدت لوژیک و سیستم تناسبات ریاضیات فیثاغورث از یکسو و هم فلسفه ذوق و اشراق و حس و دریافت زیبائی ناب نیز هست.

ترمینولوژی: تکرار- ریتم – تضاد یا کنتراست – سلسله مراتب – حرکت – فرم انتزاع مطلق, شخصی, ارگانیک, عارفانه و شخصی, خلق گفتمان و رودر روئی فالبداهه و هم اسکولاستیک و آکادمیک در روند خلاقه و ... , سیستم مدولاسیون مبتنی بر فاصله بندی ها و نقاط برخورد حاوی جهش ها و تلاقی ها, در این دو ژانر ارائه شده و منتشر در فضای فراگیر, ... همخوانی و همسازی دارند. و همه اینها رعایت می شوند در پیوند بنا با محیط و همزمانی در خلق یک آتمسفر و جو حسی فراگیر.

 

اینست که در کار معماری من, تداوم ناشی از روابط احجام و پیوستگی گرافیک بر مبنای نشانه های حاضر در

Body elements

همچنین در بافت همجوار حضور دارند. و بدینسان تعبیری از معماری بافت گرا هستند.

Contextual architecture

و هم تفسیری از معماری اسکالپچرال اند با قرار دادن فرم حجم کلی ساختمان به مثابه یک مجسمه بر یک پلاتفورم سرشار از مراتع سبز حومه و لند اسکیپ با فرم روستایی, و در زمینه یا بک گراوند آسمان آبی یکدست.

اکسپرسیونیسم در معماری مجموعه, در تشابه حجم کلی با فرم ساز یا اینسترومنت "تار" است که تجلی می کند. شبیه سازی سمبولیک پوستۀ منحنی "تار" و فرم سازۀ سقف پوسته ای و همزمان, بیانی بی واسطه از کاربری کلی مجموعه است. و هم عامل تعیین کننده در در متعادل ساختن پراکندگی حوزه های محیطی در ارتباطات حجمی و کاربری است.

ساختمان در یک محیط شهری یک سیستم یا سامانه معماری شهری معین را تشخیص و تعریف و کامل می کند با خلق تعادل در پراکندگی حوزه های محیطی که شامل حوزه های کاربری در معماری باز و معماری بسته و مسدود می باشند.

کشف و تشخیص سامانه کاربری در ارتباطات و خلق یک مجموعه کامل شبکۀ ارتباطی در بستر زیرساخت های فرهنگی و تاریخی روستای اوین و محیط حومه ای آن است.

 

سامانۀ ترکیب حجمی و ساماندهی کاربری در مجموعه ناشی از تلاقی دو عامل لوژیک در فلسفه مشائی و استدلالی, و عامل ذوق و  در عرفان و فلسفۀ اشراق است, که دیسیپلین نهان در معماری و موسیقی ایرانی است.

تکرار و ریتم در دیوارۀ بالکن و تضاد یا کنتراست در بلندی و کوتاهی احجام و سنگینی وثقل در نحوۀ استقرار حجم مرتفع در چسبیدن به حجم کوتاهتر, و پیوستگی حرکت در شکل کرولنیور در خط نرم منحنی حاکم در حجم کلی است.

سلسلۀ مراتب نیز به مثابۀ یک ترمینولوژی در موسیقی ایرانی, در نحوۀ کنارهم گذاری کاربری سالن ها و گالری ها, رعایت شده است.

 

در بیان عملکرد شهری در فرم خارجی به مثابه طرح اکسپرسیونیست حجم خارجی با کنارهم گذاری المان های پریفابل و سطوح شفاف شیشه ای و همینطور استقرار حجم کلی به شکل یک اسکالپچر و خلق یک پیوند و ارتباط دیداری درون و بیرون بنا, در پروژه های مشابه نیز مشاهده می شود – مرکز موسیقی بی بی سی – که از فرم متعارف و بستۀ سنتی ناگهان متوسل و متبادر به خلق یک صحنۀ باز شهری با پوسته های رنگی و متغییر, می گردد.

 

رنزو پیانو در بنای سیته موزیک, در باغ کنار یک بزرگراه با طرح همزمان وولوماتیک و سازه گرا در فرم خارجی به مجموعه سازی کاربری بین موسیقی و شهر ...

ادامه دارد




 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.